ابو نصر فراهى

32

نصاب الصبيان ( فارسى )

نَتين گنديده و نَكهَت بَخَر بوى دهان باشد * صُنانست و ذَفَر گند بغل نَخع آب‌بينى دان * * * في بحر الّرجز ايماهروى خرگهى وى دلبر شيرين دهان * خورشيد رويان را شده ذكر لبت وِرد زبان مُسْتَفْعلُن مُسْتَفْعِلُن مُسْتَفْعلُن مُسْتَفْعِلُن * اينست تَقطِيع رَجَز برخوان چو بلبل هر زمان طُور و جَبَل طَود و عَلَمْ كوهست حارِس پاسبان * طَرم و عَسل ارى و ضَرَب شهد است و مَجّان رايگان مِيزان ترازو حِمل بار و وِقر خروارى بود * فُلك و سَفِينَه جارِيَه كشتى شِراعش بادبان لَوح و سُكاك و جَوّ هوا مَلان پر و خالِى تهى * شامِخ بلند و قُلّهَ سر مِعراج و سُلَّم نردبان جِسم و جَسَد شَخص و طَللَ حَوباء و جُثمان و بَدَن * تن ذات هستى كَون بودن رُوح و نَفس و مُهجَه جان